De tentoonstelling als allemansvriend – Biënnale van Venetië 2017 deel 3

DSC0193016.05.2017 | FEATURE — Nanda Janssen

Een beetje van dit en een beetje van dat. De centrale tentoonstelling Viva Arte Viva van Christine Macel mist smoel. 

Het lijkt wel alsof Christine Macel niet heeft willen kiezen. In Viva Arte Viva staat de kunstenaar centraal maar tegelijkertijd adresseert de curator via zeven hoofdstukken (zoals the Pavilion of the Common, of the Earth, of Traditions en of the Shamans) de problematiek waartoe onze maatschappij zich uitgedaagd ziet. Maar engagement blijkt geen jas die Christine Macel past. Het engagementverhaal dat ze via de paviljoens over het geheel uitrolt, doet geforceerd aan. Dit is geen biënnale die een state of the art geeft. Dit is evenmin een biënnale die uitblinkt in de presentatie van veel nieuwe werken en coproducties met kunstenaars. Integendeel, er is verhoudingsgewijs veel ‘oud’ werk. Noch is het een biënnale die nieuwe thema’s agendeert en dat laatste wreekt zich, want dat is toch waar een biënnale om zou moeten draaien.

Lees verder in:
This text is published here: http://www.metropolism.com/nl/features/31595_bi_nnale_van_veneti_2017_deel_3

DSC01966

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s